Dag 10 – Bergen, bruggen, bussen en blije geitjes

 

De dag begon al veelbelovend: de zon scheen, de zee glinsterde en Wim – onze persoonlijke weergod – had er duidelijk zin in. Nog voor we aankwamen in Bergen, passeerden we eerst de indrukwekkende Askøy-brug. Een gigantische hangbrug van maar liefst 1.057 meter lang, alsof hij speciaal gebouwd was om cruisegangers met camera’s te imponeren. Wij genoten van het uitzicht vanaf ons balkon, met onze ochtendkoffie in de hand en de wind in de haren (of wat daar nog van overbleef).

 

Eenmaal aangemeerd in Bergen, wisten we al: het zou een drukke dag worden. We waren hier al eens geweest op een vorige cruise, dus we kenden de weg (min of meer) en wisten vooral wat we níét wilden missen.

 

Na een klein wandelingetje – dat sommigen in de groep omschreven als “een mini-pelgrimstocht” – bereikten we de opstapplaats van de Hop-on Hop-off bussen. Daar stonden ze te pronken: gele en rode bussen. Het verschil? Niet veel, behalve dat je moest onthouden welke je had – en vooral, of die een gele band had. Patrick dacht even dat het om een soort festivalpolsbandje ging. “All access tot Bergen zeker?”

 

Onze eerste halte was Festplassen City Park, waar we besloten om een lokale koffie te proberen. Die smaakte alsof hij rechtstreeks uit een olieboor kwam – sterk, zwart, en met een nasmaak van Noorse wilskracht. Maar na twee slokken voelden we ons fris, fruitig en klaar om elanden achterna te zitten.

 

In het park zelf werden we ook nog verrast door een onverwachte attractie: de Noorse Manneke Pis! Jawel, een klein fonteintje dat dapper stond te plassen tussen de bloemperken. Alleen… hij zag er allesbehalve blij uit. Zijn gezicht straalde iets uit tussen “ik ben vergeten mijn regenjas aan te doen” en “waarom ben ik geen fjord?”. Uiteraard poseerden we ermee, onder luid gegiechel.

 

Daarna ging het richting de beroemde Mount Fløyen, waar we de funiculaire (een soort mini-trein-met-hoogtevrees) namen naar de top. Eenmaal boven genoten we van adembenemende uitzichten én… aaibare geitjes die vrij rondliepen alsof ze de boel runden. Eentje begon zelfs aan een rugzak te likken – waarschijnlijk in de hoop op een vergeten wafel.

 

We aten daar een ijsje – of eerder een diepgevroren hamer – en dronken een cola terwijl we genoten van het uitzicht. Natuurlijk poseerden we ook op het mysterieuze “Kissing Point”, waarbij we even twijfelden of het een fotopunt was of een waarschuwing voor mensen die hun partner kwijtgeraakt waren tijdens het shoppen.

 

Terug beneden stapten we opnieuw op de Gele Bus, die ons meenam langs het zogenaamde “vieuwpoint”. Wat daar een vieuw was, bleef onduidelijk – tenzij de brandweerkazerne net een likje verf had gekregen. Naast de kazerne stond ook dat ene kerkje dat we bij een vorige cruise ook al wilden bezoeken… en ja hoor: wéér gesloten. We begonnen te vermoeden dat het kerkje gewoon deel uitmaakt van een conceptueel kunstproject genaamd “Altijd dicht”. Patrick probeerde nog door het raam te loeren, maar zag enkel spinnenwebben en een brochure uit 2007.

 

In het oude centrum van Bergen vonden we een gezellig terrasje, waar we een lokaal biertje proefden – licht hoppig met een afdronk van vakantiegevoel. Daarna slenterden we langs kleurrijke huisjes, charmante winkeltjes en typische houten gebouwen. We passeerden ook een kermis met een reuzenrad, maar daar hadden we helaas geen tijd meer voor (en Carine was daar eigenlijk niet rouwig om).

 

Rond 16 uur besloten we terug te keren naar de cruise terminal. En toen – puur toeval – ontdekten we dat dit de allerlaatste busverbinding naar de haven was. Als we een ijsje meer hadden gegeten, stonden we nu misschien nog te liften langs een fjord. Een jong koppel stapte net uit bij het aquarium zonder te weten dat ze straks misschien een taxirit van 50 euro mochten maken. Wij waren opgelucht – en stiekem een beetje trots op ons geluk.

 

De vismarkt sloegen we wijselijk over, want Carine en Patrick zijn niet zo tuk op de geur van gefermenteerde kabeljauw in hun neusgaten. En geef hen eens ongelijk.

 

Samenvatting van dag 10:

Een dag vol bruggen, bussen, blije geitjes, bittere koffie, een knorrige Manneke Pis en een kerkje dat z’n deuren gesloten houdt alsof het geheime missies uitvoert. En bovenal: een dag met veel gelach, mooie uitzichten en nog net op tijd de boot terug gehaald. Bedankt, Bergen!

 

De verantwoordelijken voor de uitstappen bekijken samen waar de volgende stop is .

Wachten op de bus .

Het Vieuwpoint 

De eerste foto is genomen in 2022

de andere in 2025

Als toemaatje kregen we een school dolfijnen te zien bij het vertrek van het schip .

Dat maakte onze dag compleet .(dat zijn die kleine stipjes links op de foto's, ach ja,

we zaten tot op het 14 de verdiep van het schip.)

Hieronder vind je het filmpje .

Naar goede gewoonte s'avonds een show meepikken en een laatste cocktail .

Op naar Hamburg nu .