5 juni – Trondheim (8u tot 19u)

Volgens de informatie zouden toeristen in Trondheim verwelkomd worden door de lokale bevolking in traditionele klederdracht, met stadsplattegronden in de hand. De stad is een van de haltes langs de bekende “Express Route”. Lunchen bij Baklandet Skydsstation zou voelen alsof je bij oma op bezoek gaat – in 2012 werd dit charmante café zelfs door National Geographic uitgeroepen tot het beste café ter wereld. Je vindt het in een van de kleine straatjes van het oude centrum.

Van dit alles hebben we in werkelijkheid niets gemerkt. Niet dat het erg was – deze keer kozen we opnieuw voor de Hop-on Hop-off bus en bepaalden we zelf waar we uitstapten. Een leuke en ontspannen manier om de stad op eigen tempo te ontdekken.

(aka: De dag dat zelfs de zon niet wist wat haar overkwam)

Het weer was schitterend – althans, voor Noorse normen. De zon had zich blijkbaar vergist in de weersvoorspelling en besloot toch maar van de partij te zijn. Toeval? Nee hoor, dat was gewoon Wim. Die zorgt altijd voor die mysterieuze 25% kans op zon. Eigenlijk zouden we hem moeten meenemen als wandelend weerlichtbaken.

Eerste stop: de Kristian Fortress. Een mooie, stevige start. Daarna hobbelden we door naar de Nidaros Kathedraal. Een imposant gebouw, perfect om een beetje cultureel te doen en – jawel – een kaarsje te branden. Carine en ik gingen serieus aan de slag met een gebedje en een vlammetje voor iedereen die het kon gebruiken. Vervolgens stuurde ik haar dapper de kelder in om wat extra foto’s te maken. Zelf bleef ik boven met Patrick – onze knieën hadden namelijk al vakantie genomen. Wim? Die hadden we buiten geparkeerd. Die is niet zo van de kerken en bijhorende gewijde vibes. Meer een heilige van het terras, zeg maar.

Vanuit de kathedraal slenterden we via het kerkhof (sfeervol, geen spoken) naar de Oude Stadsbrug. Ideaal voor fotomomentjes en groepsfoto’s met de zon op ons gezicht en de wind in ons haar – de mannen uiteraard fier voorop, alsof ze de weg kenden (spoiler: dat was niet zo).

Alles lag gezellig dicht bij elkaar, dus gingen we verder te voet. Onderweg keken we onze ogen uit: kleurrijke huisjes, gezellige hoekjes, en ja hoor, weer die onvermijdelijke souvenirwinkel. Traditie is traditie, dus kocht ik een sleutelhanger met een trol voor Chloé – want niets zegt “vakantie in Noorwegen” zoals een kleine lelijke kabouter aan je sleutelbos.

De dag zat goed vol, de camera’s stonden op ontploffen van de foto’s, en onze voeten begonnen zachtjes te klagen. Tijd voor de afsluiter: een diner in ons restaurant – mét bediening aan tafel, want we zijn tenslotte op vakantie, niet op bootkamp. Daarna nog een showtje meegepikt (vermaak moet ook kunnen), en natuurlijk: een laatste cocktail. Want ja… dat drankpakket moet toch uit, nietwaar?

Een heerlijke dag. Zon, cultuur, wandelen, lachen – en een beetje kaarsenwerk voor de balans.

Dit was

Kristiansen Fortress

Het fort van Kristiansten ligt op een heuvel ten oosten van de stad Trondheim, gelegen in de gemeente Trondheim in de provincie Trøndelag, Noorwegen, genoemd naar Christian V van Denemarken-Noorwegen. Het werd gebouwd na de stadsbrand van Trondheim in 1681 om de stad te beschermen tegen aanvallen vanuit het oosten.