Ergens in oktober ontstond het idee.

Zoals zoveel goede ideeën begon het waarschijnlijk met een gezellige babbel, een drankje en iemand die zei:
"Zouden we niet eens naar Alaska gaan?"

Wat eerst nog klonk als een wilde droom, werd stilaan een echt plan. Er werd gezocht, vergeleken, gerekend, nog eens gezocht en uiteindelijk viel de keuze op een Alaska-cruise met de Brilliant Lady.

Vanaf dat moment begon het aftellen.

Maandenlang passeerden walvissen, beren, gletsjers en treinritten regelmatig in onze gesprekken. Er werden excursies uitgekozen, koffers in gedachten al tien keer gepakt en iedereen keek uit naar dat grote avontuur aan de andere kant van de wereld.
En eerlijk? Geen van ons had toen kunnen vermoeden hoeveel mooie herinneringen deze reis zou opleveren.
Wat begon als een idee op een herfstige dag in oktober, groeide uit tot twaalf dagen vol avontuur, verwondering, vriendschap en plezier.

Van de eerste vlucht naar Vancouver tot de laatste landing in Brussel.
Van de kleurrijke huisjes van Ketchikan tot de machtige Hubbard Glacier.
Van de beren in Sitka tot de walvissen in Juneau.
Van de historische treinrit in Skagway tot de prachtige uitzichten in Icy Strait Point.

Maar vooral:
Van samen vertrekken als vier enthousiaste reizigers, tot samen terugkeren met honderden foto's, sterke verhalen en herinneringen die nog jarenlang zullen opduiken op familiefeesten, verjaardagen en gezellige avonden.
Sommige reizen zijn gewoon een vakantie.
Deze werd een avontuur.

En het begon allemaal... ergens in oktober 2025. ❤️

Wim, Frieda, Carine en Patrick op cruise naar Alaska – en wat voor één!

Dag 1 – Van Brussel naar Vancouver: missie geslaagd ✈️
Vanmorgen om half 10 begon het grote Alaska-avontuur van Wim, Frieda, Carine en Patrick officieel in Brussel. Eerste halte: Frankfurt. Gelukkig verliepen beide vluchten perfect op tijd — een klein mirakel in de wereld van vliegtuigen en handbagagepaniek.

Daarna begon het echte werk: de lange vlucht naar Vancouver van maar liefst 9 uur en 45 minuten. Gelukkig werd niemand uitgehongerd, want er passeerden voortdurend versnaperingen, drankjes en zelfs twee warme maaltijden. Tegen het einde van de vlucht wist Wim bijna niet meer of het ontbijt, lunch of avondeten was. Met dat tijdsverschil van 9 uur minder dan in België kan eigenlijk alles.

Wim en Frieda hadden bovendien koninklijke plaatsen op rij 32: extra beenruimte én niemand naast hen. Meer luxe moest dat niet zijn. Languit zitten alsof ze businessclass stiekem hadden overgenomen.
Patrick en Carine zaten gezellig samen op rij 55, ook zonder vreemde buur erbij. Ideaal dus voor wat babbels, dutjes en samen uitzoeken hoe laat het eigenlijk nog was.

Na uren vliegen kwamen de vier veilig aan in Vancouver. Moe? Een beetje. Blij? Absoluut.
Vanavond nog een klein hapje eten bij een Belgisch wafelhuis  en daarna zonder schaamte rechtstreeks het bed in.

Morgen wacht het volgende avontuur: nog een beetje Vancouver verkennen én natuurlijk inschepen op de Brilliant Lady.

Al moet eerst nog iemand uitrekenen hoe laat het nu eigenlijk in België is… 🤣